Gürcistan'ın Gurjaani kentinde, mevcut Boris Paichadze Stadyumu ile çevre yolu arasındaki arakesitte konumlanan spor kompleksi; salt bir spor tesisi olmanın ötesinde, yaya odaklı bir kentsel eşik ve rekreasyon omurgası olarak kurgulanmıştır. Güneydoğu aksından beslenen ve araç trafiğinin minimize edildiği ana yaklaşım, geçirgen zeminli ve entegre su/peyzaj öğelerine sahip bir karşılama meydanı ile desteklenmektedir. İhtiyaç programı, mevcut ağaç dokusunu koruyacak şekilde tasarlanan boşluklara yerleştirilmiş ve farklı gabarilere sahip dört ana kütle üzerinden çözümlenmiştir. Merkezde dikey yırtıklarla kontrollü doğal ışık alan 1.000 kişi kapasiteli ana spor salonu, bu hacme paralel konumlandırılan ve şeffaf yüzeyleriyle peyzajla görsel süreklilik sağlayan yarı olimpik yüzme havuzu ile esnek mekânsal kurguya sahip, daha düşük gabarili fitness geçiş zonu projenin ana omurgasını oluşturmaktadır.

Yapının tektonik ifadesi, bölgesel bağlamı (toprak ve şarap kültürü) referans alan monolitik kırmızı renkli metal bir kabuk ile tanımlanırken, cephedeki dikey ritm gün ışığına bağlı dinamik gölge oyunları yaratmaktadır. Çatı kotlarına entegre edilen kiraz ağaçları ile peyzaj üç boyutlu düzleme taşınarak yapının ekolojik ayak izi dengelenmiş; cephedeki beyaz tipografi ve grafik elemanlar ile ulusal kimlik mimari ölçekte süperpoze edilmiştir. Pasif ve aktif sürdürülebilirlik stratejilerinin bütüncül bir yaklaşımla ele alındığı projede; açık otopark alanlarının üzerini örten fotovoltaik (PV) kanopiler kompleksin enerji yükünü hafifletirken, tüm çatı yüzeylerine entegre edilen yağmur suyu hasadı sistemi ve geçirgen zemin kaplamaları, alanın drenaj ve sulama döngüsünü sürdürülebilir bir altyapıyla çözmektedir.